1992

De 10e editie!

En dat moest natuurlijk op gepaste manier gevierd worden. We vinden ook een oude VHS-tape met daarop de 3 laatste optredens. Inclusief de eerste keer van iets wat inmiddels traditie is: de geheime slotact! Kortom: genoeg reden om aan 1992 een speciale pagina te besteden!

10e jaar & de eerste slotact

De 10e editie. En dus moest er iets bijzonders bedacht worden. Dat werd de geheime slotact; een in verband met het Levenslied bekende act. Dat moest een verrassing zijn (en dat is het nu nog steeds). En.....de Dag haalde voor het eerst de krant met iets anders dan gezongen leed: er werd een zakkenroller gesignaleerd!

De Dag

De Dag begint natuurlijk eerder, met het opbouwen van alle tenten en het inrichten ervan.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ja, die is zwaar! En - zoals ook in het eerste jaar op het Valkhof - deden de mensen van het Steigertheater veel zelf.

 

 

 

 

 

 

 

 

Effe uitrusten, met een saffie.

De Gelderlander schreef in de aankondiging: "Voor de tiende keer in successie: weer een dag vol smartlappen, tranentrekkers en liedjes Die Niet Goed Aflopen: inhaken en meezingen. Op de Dag van het Levenslied worden veel 'covers' gezongen. Maar het is net ze gemakkelijk zelf een fikse smartlap te schrijven. De tekst is erg belangrijk. Meestal worden de liedjes die erg positief zijn (á la "Ik hou van jou, ik blijf je trouw') geen grote hits. Nee, liever een flinke dosis droefenis (Ík hou van jou, waar blijf je nou"). Als sfeerscheppende symboliek voldoen regen, vrieskou, nacht en verlaten straten." Allemaal leuk en aardig, maar zonder bier wordt het helemaal niks. In haar verslag op 6 mei schrijft de Gelderlander onder andere: "Het weer zat mee, de sfeer was goed en de tent zat afgeladen vol.... Zelfs de Tissues, die het presteerden om drie nummers lang met een halve toon verschil tussen begeleiding en zang te musiceren, kregen spontaan onthaal uit de zaal. Maar ze zongen dan ook niet voor niets dat "men de fouten van elkander moet vergèèèèven (dat rijmt op lèèèèèven). "Sommige artiesten zitten zich hier echt op te vreten", zegt Hans die backstage een oogje in het zeil houdt. De Moppies (Bert, Chris en Paula) knikken instemmend: zij zijn al vanaf oktober aan het oefenen."

Het Programma

Het programmaboekje geeft zo te zien niet de volgorde waarin de artiesten optraden. Dus wat we hier noemen zal willekeurig zijn. Maar wel compleet:

De Gebroeders van den Hombergh, de Parlando's, het Gebroken Hartje, de Tragedieva's, Poor Lonesome Henky Old Boy, de Follies en de Melancholika's.

 

De presentatie rust even uit

De Rodella's, L'Haricot, EVA, de Sjonnies, de Tissues, The Purple Tulips, De Stroatluizen, Popkoor Popolo en Op Hoop van Zegen.

 

Backstage: gezelluuuug!

Vitrage Drapée, de Heidennen, het Comitée Kinderleed doet zingen en Arie en de Moppies. Backstage: even kijken hoe het moet?

Bea en Cees, The Yellow Roses, Jopie en Doortje, Een lach en een Traan, Harry en de Havenvampen en de Rossini's (de onvergetelijke ballade over de Waalkade).

En tot slot: de geheime slotact. Nu niet meer natuurlijk: Jacques Herb.

10e editie, 5 mei

De 10e editie. En dus moest er iets bijzonders bedacht worden. 
Dat werd de geheime slotact; een in verband met het Levenslied bekende act. Dat moest een verrassing zijn (en dat is het nu nog steeds).
En.....de Dag haalde voor het eerst de krant met iets anders dan gezongen leed: er werd een zakkenroller gesignaleerd!